Starannie dobrane składniki tworzą grzaniec doskonały.
Delikatna nuta pomarańczy podkreśla jego wyjątkowy smak.
Śląska receptura, która przetrwała pokolenia.
Idealna harmonia przypraw i pomarańczowej świeżości.
jak to we Ślōnsku bywało. Kej prziyłaziyła zima, a mrozy trzimały, tak fest, iże jak sie chlyb ze geszeftu prziniōsło, to dōma dołaziył twŏrdy choby cigla.
Dziołszki zbiyrały sie wele kachloka, a ōpy i starziki, kerzi pamiyntaly stare szachty ze gruby, ôpsprŏwiali geszichty ô zimach, kere robiyły z nŏs prŏwdziwych Ślōnzŏkōw.
Je taki starzik, kerego mianowano Szkarbkiym. Stoł ôn wele gruby, we ciyniu srogachnych familokōw. Pewnego dnia zimōm, kej wiŏter prziniōs świyżõ wōń nafty ze hołdy, a wszyjscy wiydzieli, iże to ôstatnie przodki przed fajerym Grōmicznyj, Szkarbek postanowiył zrychtować grzańca. Nale niy tam jakigo ajnfachowego. Wziōn apluzyny, przidoł miodu, jak gŏdały starki, a take doprawy, kere sōm trzimoł na ziymã, kerych już nikaj niy szło znŏlyź.
wymiyszoł to wszyjsko we srogim cubrze, a wōń bōła takŏ, iże ludzie sie sleźli na placu przed familokami, bo wiŏter niōs arōmat bez cołke pole. Kej kŏżdy chyciył za kufã, ôrŏz poczuli, co to znaczy być we Ślōnsku – bo we grzańcu ôd Szkarbka, we tyj jednyj kufie znojdywały sie wszyjske nasze stare bajtle, ōmy a ōpy, kerzi gŏdali pōnaszymu, robiyli a przŏjali pōnaszymu.
Ôd tamtego cajtu gŏdŏ sie, iże kej prziyłazi zima, Szkarbek grzeje niy ino ciało, ale i naszã ślōnskõ duszã. Bo Szkarbek tyn, trzimŏ nasz rōd a wachuje, kaj bijōm nasze herca. A eźli ci zima, eźli chcesz poczuć dōm – zabiyr tego grzańca ôd Szkarbka a poczuj sie, chobyś siedzioł we familoku ze ōmami przi kachloku, nawet kasik daleko.
Skarbek Alkoholowe
Maszkety Sp. z o.o.
Karola Miarki 11 m 1, 41-902 Bytom